Pijnleren

Overal is pijn: in organisaties, in de maatschappij en ook persoonlijk. Vaak als gevolg van een besluit, reorganisatie, verandering of ervaring. Soms bewust gecreëerd. Want groeien, veranderen en beweging gaan gepaard met of zijn het gevolg van pijn. Pijn die wordt verwaarloosd, is de bron van stagnatie. Pijn waar we van leren is de motor van verandering.

Als je bereid bent om pijn te doorleven, betekent dit een verbetering van zowel je werk- als leefkwaliteit. Je kunt dan namelijk transities, veranderingen en complexe vraagstukken succesvol maken. Je kunt de uitdagingen die nu voor ons liggen aangaan en maken dat we als mensheid kunnen voortbestaan.


Wat kan ENTAMEER voor je doen?

ENTAMEER adviseert hoe je kan pijnleren op persoonlijk niveau, in je organisatie of voor maatschappelijke vraagstukken. Zodat zowel zichtbare als onzichtbare pijn een positieve impact gaat hebben. Daarnaast pleit ik voor het erkennen en inzetten van pijn in organisaties in lezingen en workshops. Of  ik kan je trainen in de methodiek van het pijnleren.


Aanpak methodiek pijnleren

Pijnleren is een methodiek waarin je in vijf stappen (de pijnleerladder) de overlevingsmodus voorbij gaat, de pijn op tafel krijgt en deze vertaalt in effectieve en constructieve acties en interventies.

STAP 1: Observeren

Doel van de observatie is het ontdekken waar de pijn zit, om welke pijn het gaat en of er nog pijn gaat komen of zal moeten komen. Dit geeft input voor het pijnprofiel.

STAP 2: Entameren

Met de in stap 1 verzamelde en geanalyseerde informatie maken we het pijnprofiel. Deze maakt zichtbaar:

  • Welke pijn aanwezig is, zichtbaar en onzichtbaar.
  • Welke pijn wordt gevreesd in de organisatie.
  • Welke pijn nuttig en noodzakelijk is om de gewenste doelen te halen.

Met een vastgesteld pijnprofiel hebben we een duidelijk vertrekpunt. Ook geeft het vorm aan de activiteiten die nodig zijn voor het ontrafelproces in stap 3.

STAP 3: Ontrafelen

In deze stap maken we aan de hand van het pijnprofiel een splitsing tussen de pijn waar je actie op kunt ondernemen en de pijn die zal blijven en daarom geaccepteerd moet worden. Deze splitsing is niet zonder meer te maken, want er is verschil tussen mensen, teams, rollen en posities. Dit ontrafelproces kan daarom vragen om meerdere bijeenkomsten in verschillende samenstellingen. Welke activiteiten nodig zijn voor een zorgvuldige ontrafeling zijn al in stap 2 vastgesteld.

Het ontrafelproces levert concrete pijnporties op die als vertrekpunt dienen voor stap 4. Ze zijn te verdelen zijn in twee typen:

  • Type A (acceptatie): porties die vragen om verwerking, verdragen of rouw.
  • Type B (behandelen): porties die vragen om een handeling, besluit, actie of proces.

STAP 4: Regisseren

Nu de pijnporties bekend en concreet zijn, bedenken we in deze stap oplossingen. Dit is altijd maatwerk, maar voorbeelden zijn:

  • met het team of individueel verwerken van pijn met de rouwcurve;
  • coaching van de leidinggevende op het doen van pijn bij besluitvorming;
  • faciliteren van dialoog in de organisatie;
  • communicatie-activiteiten voor betrokkenheid;
  • pijnlijke interventies.

Het resultaat van deze stap is een veranderplan op maat met concrete activiteiten en verantwoordelijkheden.

STAP 5: Realiseren

In deze stap wordt het veranderplan gerealiseerd. Doen, monitoring van het proces, reflectie en bijsturing van de maatwerkoplossingen staan in deze fase centraal.

Hiermee is de pijn die de gewenste ontwikkeling stagneerde, omgezet tot de motor van deze verandering. De organisatie of het team is bewust vertrouwd geraakt met het werken met pijn en het leren van pijn. Door deze bewustwording is pijn in de toekomst makkelijker aan te raken. Voordat het de kans krijgt de groei en ontwikkeling te stagneren.

Nieuwsgierig? Ik kom graag vrijblijvend een kop koffie drinken of schuif aan bij de workshop ‘Pijnleren in de praktijk’.